برخي معتقدند واژه كاريكاتور از فعل كاريكاره ايتاليايي، به معني باركردن گرفته شده است. كاريكاره جريمه‌كردن و توبيخ‌كردن نيز معني مي‌دهد و به نظر مي‌رسد كه نخستين بار توسط شخصي به نام موسيني در سال ۱۶۴۶ ميلادي به كار گرفته شده باشد و او نيز به نوبه خود اين واژه را به معناي كاراچي يعني نقاشي‌هاي خياباني بلونيايي همعصر خويش به كار گرفته است. چراكه اين نقاشي‌ها همواره داراي عناصري اغراق‌آميز بودند كه سوژه‌ها را مضحكه مي‌كردند. همچنين ممكن است كه كاريكاتور از واژه كاراتره يا كارا اسپانيايي به معناي صورت اخذشده باشد.

اين روزها كاريكاتورها و كاريكاتوريست‌ها با شركت در مسابقات جهاني افتخاراتي را براي ايران به ارمغان مي‌آورند. آثار كاريكاتوريست‌ها در جشنواره‌هاي بين‌المللي شركت داده مي‌شود و در بيشتر موارد نيز جوايزي به آنها تعلق مي‌گيرد. هنرمندان ايراني تنها پس از گذشت 2 ماه از سال جديد موفق به كسب جوايز زيادي از جشنواره‌هاي معتبر جهان شده‌اند.

در حالي كه كاريكاتوريست‌هاي ايراني در مجامع جهاني و جشنواره‌هاي بين‌المللي مي‌درخشند و كاريكاتور ايراني كم‌كم جايگاه خود را در عرصه برون‌مرزي تثبيت مي‌كند، ظاهرا هنوز برخي از نهادها و مسوولان كشور به ماهيت و اهميت اين هنر پي نبرده‌اند. البته در عالم سياست همواره چنين بوده است، چراكه هنر كاريكاتور كه به نوعي زبان بيان مشكلات به صورت طنز است، وقتي به عالم سياست راه پيدا مي‌كند، گاهي باعث دلخوري سياستمداران مي‌شود. براي مثال در تازه‌ترين مورد، كاريكاتوريستي براي به تصويركشيدن يكي از نمايندگان مجلس به 25 ضربه شلاق محكوم مي‌شود كه توجه رسانه‌هاي غربي را به خود جلب مي‌كند.

در چنين شرايطي برگزاري دهمين دوسالانه كاريكاتور در پاييز سال جاري با حضور هنرمنداني از 89 كشور دنيا نشان از توجه به اين هنر دارد و خانه كاريكاتور ايران نيز با در دست‌داشتن تارنماي اختصاصي و به‌روز مي‌تواند نقش مهمي در هدايت و سازماندهي كاريكاتوريست‌هاي كشور و ذهنيت برخي از نهادها و مسوولان ايفا ‌كند.